De Messerschmitt P.1101 was een Duits experimenteel straaljagerconcept dat werd ontwikkeld tijdens de laatste fase van de Tweede Wereldoorlog als onderdeel van het Jägernotprogramm (Emergency Fighter Program). Dit programma werd in 1944 door de Luftwaffe geïnitieerd om de ontwikkeling van geavanceerde vliegtuigen te versnellen die de groeiende luchtoverwicht van de geallieerden konden tegengaan.

De P.1101 viel op door zijn baanbrekende ontwerp met variabele vleugelbreedte, waardoor de hoek van de vleugels kon worden aangepast voor optimale prestaties bij verschillende snelheden, een innovatie die gericht was op het verbeteren van zowel subsonische als supersonische vliegmogelijkheden.

Hoewel de bouw van het prototype in 1944 begon, werd het nooit voltooid vanwege het einde van de oorlog in 1945. Het onafgemaakte vliegtuigframe werd later door Amerikaanse troepen buitgemaakt en naar de Verenigde Staten getransporteerd, waar het het ontwerp van de Bell X-5 beïnvloedde, het eerste vliegtuig dat met succes variabele vleugelbreedtetechnologie implementeerde.

De Messerschmitt P.1101 is een bewijs van de ambitieuze technische inspanningen van het Jägernotprogramm en vertegenwoordigt een belangrijke mijlpaal in de evolutie van straalvliegtuigen en aerodynamische innovatie.

Productdetails

Zeer gedetailleerd statisch plastic model
Verschillende vleugels en staartdelen inbegrepen
Afneembare He S011-motor en trolley
Mk108 met interieurdetails
Ruhrstahl X-4-raketten inbegrepen